Zoekresultaat

38 items gevonden voor ""

Blogposts (21)

  • PANDEMONIUM: Robert Devriendt

    Zojuist plaatste ik de zevende film van mijn project PANDEMONIUM online, 'Gloryfox', dat is geschreven bij het werk van Robert Devriendt, een kunstschilder uit Brugge die ik voor de eerste keer ontmoette op 21 juni 2001, tijdens de presentatie van het nummer Epifanie - Moments of being van het literair tijdschrift DW B. Nu ben ik redacteur, toentertijd was ik als student Nederlands een soort hosselaar van het blad. Ik stond op de beurs van kleine uitgevers in Paradiso en organiseerde elk jaar een presentatie, vaak in poëziecentrum Perdu. Dan stelden we een programma samen, met vaak Nederlandse schrijvers want dat scheelt reiskosten, kopieerden we flyers en fietsten de stad door om stapeltjes neer te leggen op plekken waarvan wij vermoedden dat de in literatuur geïnteresseerden daar samendromden. Geert van de Wetering was mijn kompaan. Op die presentatie zou ook werk te zien zijn van een schilder, en we kregen directieven om te regelen dat dat getoond kon worden. Ophangen kon niet, want dat was diefstalgevoelig. Op een tafel neerleggen was niet eerbiedig genoeg, dan zou de schilder zich terugtrekken, kregen we te horen. Uiteindelijk hebben we die dag een loodzware glazen vitrinekast van de faculteit biologie kunnen lenen, waarschijnlijk eentje waar ze jaren dooie kikkers in hadden bewaard, en die op een geleende bakfiets (want allebei geen rijbewijs of auto) van de VU naar de Kloveniersburgwal gebracht. Al die Amsterdamse bruggetjes, gaten in de weg en wegpiraten trotseren met een breekbare glazen kast op een dekentje... Alles voor de kunst! Rond etenstijd verscheen de Vlaamse delegatie: de redactiesecretaris, de hoofdredacteur en de Kunstenaar. Trots lieten we de antieke vitrinekast zien die we met al die moeite hadden weten te regelen. Hij keek er geringschattend naar en snoof: stelletje amateurs. Maar goed, het was een vitrinekast. En net toen ik mij in de oren knoopte dat je schilders dus altijd met veel respect dient te benaderen en dat het regelen van expositieruimte door de hele stad wel het minste is dat je voor kunst kan doen, haalde Devriendt een wit plastic zakje tevoorschijn, een uiterst minimalistisch wit plastic zakje, waarin hij de bewuste Schilderijen transporteerde. Vijf of zes miniatuurschilderijtjes, kleiner dan een ansichtkaart, achteloos in een tasje gestopt... Ze pasten overigens prachtig in de vitrinekast. Inmiddels is het werk van Devriendt veel bekender geworden. De literaire kwaliteiten maken het bij meer lezers populair. Met de scenes die hij schildert, vertelt hij een verhaal dat de toeschouwer zelf kan reconstrueren, insinueert hij van alles dat zich tussen de beelden afspeelt, in de goot als het ware, toont flarden van gebeurtenissen, gevolgen van geweld, taxidermie en glimmende auto's. Je kan er zelf een verhaal van maken. En dat is ook precies wat er gebeurde in 2013, toen hetzelfde DW B een heel themanummer aan Devriendt wijdde en tal van schrijvers vroeg hun verhaal op de beelden van Devriendt te enten. Ik schreef daar toen het verhaal 'Gloryfox' bij, over een vos die ik in alle rust over een Amsterdamse begraafplaats zag sjokken, 's ochtends om half negen, en die me op twee meter passeerde. Ik was verbluft, hij niet. Hij had nog net geen wit plastic tasje bij zich. Voor deze aflevering van Pandemonium mocht ik de afbeeldingen van zijn werk gebruiken. Het vreemde is dat de beelden die nu achter mijn hoofd gemonteerd zijn, vele malen groter zijn dan in het echt - gesteld dat de toeschouwer dit op zijn desktop bekijkt. Ik dank hier de onvolprezen Harold Pflug die ook deze video weer geweldig monteerde en mixte en renderde en watnietal, en Robert Devriendt voor het leveren van de stof voor het verhaal en het beeldgebruik.

  • Een witte anjer voor Johan Brouwer

    Johan Brouwer deed in zijn studententijd een Raskolnikofje: kon hij het bestaan van god via het bestaan van een geweten aantonen door iemand te vermoorden? Samen met zijn broertje doodde hij een zwendelaar. Tijdens zijn gevangenisstraf leerde hij Frans en Spaans en binnen twee jaar na zijn vrijlating studeerde hij af in die twee talen, en promoveerde bovendien in 1931 op een proefschrift over de Spaande mystiek. Ten tijde van de opstand reisde hij naar Spanje als journalist van de NRC, maar na enige tijd begon Brouwer de zaak minder vanuit liberaal standpunt te bekijken. De NRC stuurde hem de laan uit, de lezers van deze krant waren niet gediend van deze koerswijziging. Voortaan schreef hij voor De Tijd (katholiek) en de Groene Amsterdammer over de gebeurtenissen in Spanje. Hij was aanwezig op het Tweede Antifascistische schrijverscongres en hield daar een vuurrode lezing. Zijn ervaringen en avonturen in Spanje staan centraal in mijn roman De vlinder in de inktpot, maar zijn avontuurlijke loopbaan eindigde niet in Spanje. Toen de Joodse lector Spaans van de UvA, J.A. van Praag, tijdens de bezetting wegens een Berüfsverbot vertrok, werd Brouwer zijn opvolger. De NSB die wist van zijn linkse sympathieën, begon een hetze: Schande! Een veroordeeld moordenaar als hoogleraar aan de hoofdstedelijke universiteit! Brouwer legde zijn functie neer en verdween in het verzet. Hij werd een inspirator voor het studentenverzet, en was betrokken bij de overval op het bevolkingsregister in Amsterdam, samen met o.a. Willem Sandberg, Gerrit van der Veen en Willem Arondéus. Hij werd in april 1943 gearresteerd en op 1 juli gefusilleerd in de duinen. Hij is begraven op de erebegraafplaats in Overveen/Bloemendaal. Ik was daar nog nooit geweest, maar besloot enkele dagen voor Allerzielen eens langs te gaan om een witte anjer op het graf van Brouwer te leggen. Er was helemaal niemand, maandagochtend kwart voor negen, dus ik had de hele plek voor mezelf. Was het sereen? Ik denk dat alles dat half in de mist op maandagochtend door iedereen verlaten is, sereen over kan komen, dat is te makkelijk. Het was waardig, respectvol, en leeg. De man die met In de schaduw van de dood een van de best geïnformeerde romans over de Spaanse burgeroorlog schreef, wiens verzameld werk bij Van Oorschot verscheen in drie delen dundruk, die een lange gevangenisstraf uitzat wegens moord, die moed aan idealen verbond, ligt onder een uiterst bescheiden steen op een prachtige begraafplaats. (foto's: Patrick Bassant)

  • Schreeuwen op de markt

    Vorige week was de presentatie van het themanummer van DW B, 'Schreeuwen op de markt. Excentrische literatuur' in het dr. Guislain Museum in Gent. 'Een chaotische avond, een taalfeest, een waardevolle en onconventionele lees-, kijk- & luisterervaring', kondigde ik in mijn inleiding aan. Dat bleek adequaat voorspeld. Ik stelde dit nummer teksten van auteurs met een psychische kwetsbaarheid samen met Jan Daems, Yves Petry en Arnout De Cleene. Het is eivol primair werk met essays, focust op ‘brute’ teksten en ontregelende beelden, en houdt (de term) ‘outsiderliteratuur’ kritisch tegen het licht. Het vertrekpunt was de drang om te schrijven om niet te imploderen. Het resultaat is een excentrisch en eigenzinnig nummer. Je vindt een voorpublicatie van het verhaal van J.M.H. Berckmans op de site van De Standaard, als je de betaalmuur weet te slechten, en een voorpublicatie op de site van Folio van 'De man met de microfoon', de 'theatertekst' van Jean Jacques Abrahams, die Naninga Lens vertaalde voor DW B. Maar het gaan me nu even om die avond. Het was zo lang geleden dat ik op een literaire avond was, dat ik bijna was vergeten hoe prachtig dat kan zijn. We waren in het Dr. Guislain museum in Gent, de prachtige omgeving van een oud psychiatrisch ziekenhuis. De zaal was helemaal vol en het programma duurde te lang, maar daar had niemand last van. Mensen liepen in en uit, haalden een glas bier tussendoor en kwamen rustig weer binnen. Het programma kende enkele hoogtepunten in de vorm van Peter Holvoet-Hanssen en de Ruimte Scheppende Geheelden uit Zoersel. Peter kan elke zaal betoveren en hij dirigeerde in los verband de schrijvers met wie hij de afgelopen maanden aan een groot gemeenschappelijk gedicht werkte. Ook Maarten Otten, die een goot deel van het nummer vult met poëzie en beeldend werk, was digitaal aanwezig: hij las gedichten voor en zijn beeldend werk werd geprojecteerd. De klapper van de avond vormde Villa Voortman, een 'ontmoetingscentrum voor mensen met dubbeldiagnose en multipele problematiek' in Gent die onder regie van Dirk Pauwels een stuiterend totaal van punk, liefdesliedjes, spoken word, geraaskal en poëzie brachten. Totaal onvoorspelbaar, maar heel strak neergezet en de energie spatte er van af. Een aantal van de auteurs staan in het themanummer (Jason, Jan-Bart, Vincenzo, Jérôme), een aantal niet. Ik kreeg van deze avond weer helemaal de goede zin terug. Zo'n avond met prachtige voordrachten, onverwachte momenten, een mooie omgeving en fijne organisatie, een goed glas bier na afloop: het was zo lang geleden. Het kan weer! Een fotoreportage van de avond, van de hand van niet onverdienstelijk amateurfotograaf Patrick Bassant, vind je op de site van DW B Peter Holvoet-Hanssen. foto: Patrick

Alles bekijken

Pagina's (17)

  • PANDEMONIUM | Patrick Website

    PANDEMONIUM PANDEMONIUM is een verzameling van ongeveer 14 beeldverhalen, voorgelezen door Patrick Bassant en gemonteerd, gemixt en van beeld voorzien door Harold Pflug. Eens per maand wordt een nieuwe video toegevoegd. De meeste verhalen werden sinds 2000 gepubliceerd in literaire tijdschriften, hoofdzakelijk in DW B , maar zijn nu bijna niet te vinden. Door ze te bewerken tot beeldverhaal, worden ze opnieuw toegankelijk gemaakt. Het eerste verhaal, 'Stap ook in mijn waarheid', werd geweigerd door YouTube. Dit verhaal, eigenlijk een soort theatermonoloog van een ouderwetse complotdenker, zou volgens de robotten van YouTube bedreigend, intimiderend en cyberpesterig zijn. Benieuwd wat dat voor de overige verhalen belooft! Pandemonium 1: Stap ook in mijn waarheid "Wat complotdenken mij altijd heeft gebracht, als ik een beetje voor de vuist weg zit te filosoferen, is een soort troost. Je zet een model van de wereld op dat je nog kan begrijpen, dat past binnen de kaders van je voorstellingsvermogen. Je zoekt verklaringen voor verschijnselen, je zoekt troost in een constructie. Wat je eigenlijk, diep van binnen, doet, is de willekeur uitschakelen. Er zit een bedoeling achter. Toeval bestaat niet. Ik geloof wel dat er ‘iets’ is." ​ PANDEMONIUM, het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, trapt af met 'Stap ook in mijn waarheid', een theatermonoloog van een ouderwetse complotdenker die zich probeert te verhouden tot de nieuwe generatie. Over QAnon en Trump, pizzeria's en 5G-masten, over rappers, vliegtuigspotters en influencers, over MSM en WWG1WGA, over reptielen en joggers, over wake up en make up, over save the children en geurkaarsen, en wat er verder nog over onze platte aarde schuimt. ​ Tekst en voordracht: Patrick Bassant Beeld en montage: Harold Pflug Pandemonium 2: Todesangst / Ejaculation / Jazz "Mijnheer Turner pakte haar hand en leidde haar naar de aangrenzende slaapkamer. Deze ruimte was verduisterd, maar er brandden tientallen olielampen, de schaduwen dansten over het plafond. Op het executive size bed was met zilverzand een pentagram gestrooid, de lucht was bedwelmend. Bonnie Starbuck probeerde haar aanvankelijke schrik te onderdrukken. Ze meende vleermuizen te zien fladderen, maar zo'n soort hotel was het niet. Ze ademde diep in, nieuwsgierig; er is tenslotte niets geilers dan afwijken van de norm. En Mijnheer Turner was een gul mens." PANDEMONIUM, het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, vervolgt met het verhaal 'Todesangst / Ejaculation / Jazz', dat geschreven is bij het werk van kunstenares AMVK, Anne-Mie Van Kerckhoven. Over Enochiaanse sleutels, aerobics, satan, geweld en champagne, call girls en bloederige kussen. Het zou opwindend kunnen zijn, als het niet zo naar zwavel rook... ​ Tekst en voordracht: Patrick Bassant. Beeld en montage: Harold Pflug: Beeld: AMVK Pandemonium 3: Toussaint Louverture "Bij zijn arrestatie verweerde Toussaint Louverture zich met alle rechten die hij als Frans generaal had. Zo was hij woest toen hem een hoorzitting voor de krijgsraad geweigerd werd. De witte Napoleon sprak dertien jaar later, in een vergelijkbare positie beland, vanaf Sint-Helena misschien wel dezelfde woorden als de zwarte: ‘Ik ben veroordeeld zonder hoorzitting en zonder proces. Dit getuigt van minachting voor alle goddelijke en menselijke wetten.’ ... Dat de geschiedenis voor de witte en de zwarte een gelijk lot in petto had, was iets dat ze allebei onrechtvaardig zouden hebben gevonden." PANDEMONIUM , het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, vervolgt met deel drie, over Toussaint Louverture, een van de leiders van de slavenopstand op Haïti en generaal in het postrevolutionaire Franse leger. Zijn bijnaam was de Zwarte Napoleon. Aanleiding voor het verhaal was de tentoonstelling van Marlene Dumas in het Stedelijk Museum Amsterdam. Over The Swans, portretkunst, racisme en revolutie, de witte en de zwarte Napoleon, een tochtig kasteel in de Jura en een opstand die leidde tot de afschaffing van de slavernij op Saint-Domingue/Santo Domingo/Haïti Tekst en voordracht: Patrick Bassant Beeld en montage: Harold Pflug Pandemonium 4: L'Osservatore Romano “Rome is af. De stad wordt onderhouden, gerepareerd, maar niet vernieuwd. In het centrum worden geen nieuwe beeldbepalende gebouwen opgetrokken, gedeeltelijk omdat er geen oude gesloopt worden en gedeeltelijk omdat hoogbouw verboden is. … Rome koestert de grandeur van 2500 jaar geschiedenis, ten koste van eventuele meer recente gratie. Rome is tevreden met zichzelf. … Waarschijnlijk de laatste die een poging heeft gedaan om Rome een meer modern uiterlijk te geven, is Benito Mussolini. Toch heeft ook hij het niet aangedurfd om het centrum van de stad te schenden. Waarom zou hij ook? De glorie van het Italiaanse volk berust voor een groot deel op historie. Dat die glorietijd nog voortduurde, wilde hij laten zien aan de randen van de stad, zoals het Romeinse leger ook altijd expansie zocht.” PANDEMONIUM , het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, vervolgt met deel vier, over de wijk EUR in Rome, bedacht voor de wereldtentoonstelling van 1942. Het is het verslag van een stadswandeling uit 2005, in de stijl van bijvoorbeeld Ian Sinclair. Over een Pimp-my-ride-Fiat-500, brutalistische architectuur, triomfbogen, het Vierkante Colosseum en geestelijken met een fax. Tekst en voordracht: Patrick Bassant. Beeld en montage: Harold Pflug. Foto’s: Patrick Bassant en Bert de Muynck Pandemonium 5: De Mangoeste mist de deadline “Alles geloofwaardig kunnen ontkennen. Altijd. Wij weten van niks en als wij toch wat weten, dan hebben wij er niets mee te maken gehad. Dat zijn later befaamde known unknowns geworden. … We liepen klokslag negen uur het restaurant binnen, in tenue de ville. Het was druk binnen, precies het soort geroezemoes dat interfereert met een richtmicrofoon. Er zat een man alleen aan een tafel. Hij droeg een hoornen bril en rookte met sierlijke, wat wufte gebaren een filterloze sigaret. Het script gaat met ons op de loop. Zurich 1961, regenjassen, kruitdampen, het vermoeden van hoogverraad. Breedgeschouderde mannen aan tafeltjes verderop, opvallend nonchalant. De actielijnen waren uitgezet. Mangoeste kreeg de opdracht. En wij zouden alles ontkennen. Maak hem af. Hoe moeilijk kan het zijn?” PANDEMONIUM , het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, vervolgt met deel vijf, over de honderden mislukte moordaanslagen die de CIA in de loop der jaren pleegde op Fidel Castro . De sfeer van spionnen in de jaren zestig, de inventieve huurmoordenaar Mangoeste en zijn ontslagbrief. Over de klapsigaren, thalliumzout, Adidasjasjes, storytelling, de Oeverloze Eilandheerser en radioactieve ratten. Schrijnend en hilarisch. Tekst en voordracht: Patrick Bassant. Beeld en montage: Harold Pflug. Pandemonium 6: Steppewolf "In de stad word je niet snel definitief uitgeschakeld. De mensen daar schrikken op het laatste moment terug en durven niet hun duim tot diep in je oogkas te boren. Ze slaan hard en roepen dan dat het ‘de laatste waarschuwing’ is. ​ Belachelijk! Geen beest geeft laatste waarschuwingen . Een beest wil bloed zien of verdedigt zichzelf. Zo’n beest was ik. ​ In de week voor mijn afscheid van de school heb ik vier jongens ontmoet. Ze vielen me aan, scholden me uit voor zigeuner en wilden mijn broek uittrekken. Wilden de slagtanden uit mijn bek slaan, het schapenvet uit mijn kleding ranselen, het zaad uit mijn kloten. Ik verdedigde mijzelf. Ik was een everzwijn." ​ ​ PANDEMONIUM , het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, vervolgt met deel zes, over een herdersjongen in de stad. Traditie en vooruitgang, samenleven en overleven, schapen en ander gedierte, het loopt uit op een fiasco. ​ Tekst en voordracht: Patrick Bassant. Beeld en montage: Harold Pflug. Pandemonium 7: Gloryfox “En toch is er iets merkwaardigs. De vos heeft de overstap naar de stad gemaakt zonder omtrekkende bewegingen. Althans, dat denk ik. Er gaapt een kloof tussen de vos als bosbeest, als sprookjesfiguur, als uitdager van koning Nobel enerzijds, en anderzijds het doodgemoedereerd door de stad sjokken. Misschien dat stadsecologen al jaren roepen dat de vos nadert, maar dat kan zich probleemloos buiten mij om afspelen. Stadsecologen houden zich met meer dingen bezig die mij ontgaan. Of stadsecologen ontgaan mij, eigenlijk . Ik lette niet op. Ik heb het niet gezien. En dan opeens.” PANDEMONIUM , het nieuwe videoproject van Patrick Bassant, vervolgt met deel zeven, over een vos in de stad. Het verhaal werd geschreven bij het indrukwekkende schilderwerk van Robert Devriendt . Werk van hem (veelal uit Between the paintings 2008) is met zijn toestemming verwerkt in de video. Suggestie en precisie in miniatuur. En met een cameo van de Blade Runner. Tekst en voordracht: Patrick Bassant. Beeld: Robert Devriendt. Beeld en montage: Harold Pflug. Pandemonium 5: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start. Pandemonium 5: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start. Pandemonium 5: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start. Pandemonium 5: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start. Pandemonium 5: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start. Pandemonium 5: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start. Pandemonium 6: tba This is your Project description. Click on "Edit Text" or double click on the text box to start.

  • Patrick Bassant Website

    Welkom op de site van Patrick Bassant, schrijver auteur van literaire romans, Nederlandse literatuur, literaire tijdschriften In Pandemonium bundelt Patrick Bassant een rijke selectie uit zijn korte verhalen. Het is een bonte stoet van monsters uit de gothic traditie en meer eigentijds geteisem. De vampier als televisiepresentator, de huurmoordenaar, weerwolven, bokkenrijders, zelfmoordterroristen, duivelsaanbidders, complotdenkers, cliniclowns, opstandige generaals, en The Whistleman. Een angstaanjagend zooitje, maar Bassant schrijft altijd lucide en met humor. Hij legt verbanden met de beeldende kunst, de geschiedenis, de muziek en de wereld van alledag. De verhalen zijn van geestrijke beelden voorzien, gemixt en gemonteerd door Harold Pflug Pandemonium 2022 Naar de films Uit de pers Hij toont een intelligente subtiliteit die niet alleen tot grinniken stemt, maar die ook herhaaldelijk onze moderne tijd lijkt te resoneren. Zo heeft De vlinder in de inktpot de schwung en het lichtzinnige van een avonturenroman, maar laat hij je evengoed nadenken ... **** NRC over De Vlinder in de inktpot Het is een wervelende, caleidoscopische roman over oorlog, verraad, vriendschap, vrijblijvend engagement en diepe betrokkenheid. Patrick Bassant is een schrijver die de grote greep niet schuwt. Tzum over De vlinder in de inktpot Bassants gretigheid en ambitie spatten van de pagina’s af en dat werkt aanstekelijk. Hij kan sterke scènes schrijven en zijn taal barst van de vondsten. Schrijven kan hij. De Volkskrant over De vlinder in de inktpot Bassant slaagt er met dit indrukwekkende epos in het individuele lotgeval in te bedden in het ‘grotere’ – zowel het grotere van de burgeroorlog als dat van de intellectuele geschiedenis. Terras over De vlinder in de inktpot Een bijzonder originele roman die vol zwarte humor en kwaadaardige fantasie de zoektocht naar het perfecte kunstwerk beschrijft. **** Focus Knack over Joy ​ Bassant is een scherpe observator. Hij vertelt zijn verhaal met vaart en wrange humor en toont lef. Kortom, een schrijver om in de gaten te houden. Passionate magazine over Joy Joy is een geslaagde en intrigerende debuutroman. **** NRC over Joy BOEKEN KOOP HIER DE BOEKEN VAN PATRICK BASSANT

  • CONTACT | Patrick Website

    Ben benaderbaar ​ ​ Voor boekingen en optredens: klik door naar de Schrijverscentrale ​ ​ Voor rechten, pers en papierwerk: klik door naar uitgeverij Wereldbibliotheek ​ ​ Voor communicatie met andere doeleinden: vriendenvandevlinder[apenstaart]gmail[puntje]com ​ ​

Alles bekijken